Ptaki też ludzie

Zapraszamy do przeczytania najnowszego felietonu, którego autorem jest PAPA:

Palacz z kotłowni, w filmie „Miś”, tłumacząc kierowniczce meandry aury przełomu roku ujął to najlepiej „Jak jest zima, to musi być zimno”. Przypomniała mi się słynna zima przełomu 1978/1979 r, która, o mały włos, wykończyłaby PRL wcześniej, niż zrobili to potem robotnicy z Wałęsą. Pani, Panie, co to się wtedy działo!!!. Nawet czołgi usuwały śnieg, przynajmniej w Dzienniku Telewizyjnym. Co prawda wtedy było gruuubo ponad 30 stopni mrozu i zaspy na parę metrów ale i to, co teraz za oknem, robi wrażenie. Minus 15, a słyszałem, że i więcej, śnieg – normalnie jak na gorącej politycznie Grenlandii. 

Pomyślcie o ptakach. Nie o gołębiach (będę okrutny, ale nie lubię tych sraluchów okupujących Rynek), ale tych leśnych i podwórkowych. One przez ostatnie lata trochę odzwyczaiły się od mrozów, zamarzniętej ziemi i skutych lodem rzek i potoków. Coraz mniej i w miasteczkach i na wsiach domostw, w których hodowane są kury, więc taki wróbel, inny dzięcioł czy gil nie ma gdzie „zakosić” paru ziarenek i uszczknąć wody do popicia. Nie wiem, nie znam się, ale mam intuicję, że to może być jedna z przyczyn zmniejszenia się stad wróbli. Kiedyś były wszędzie. Zawsze w stadach, zawsze płochliwe, zawsze wywołujące uśmiech tym swoim krzątaniem i rozgardiaszem. A przecież są jeszcze sikorki, gile i jemiołuszki. 

Wszystkie one mają teraz trudny czas i warto byłoby im pomóc. Nie ma nic fajniejszego niż obserwacja przelotów do karmnika i różnych taktyk stosowanych przez te mniejsze i większe. A i satysfakcja, że maluchom się pomoże jest warta wydania paru złotych na karmę. Najlepsze są nie gotowce zrobione nie wiadomo z czego, nie pszenica a słonecznik czy rzepak (ziarna) lub siemię lniane. Może być też owies. Jak już w ogóle chcemy czuć się jak ptasi dobroczyńca to wytarzajmy te ziarna w rozpuszczonym tłuszczu (smalec najlepszy) i poczekajmy aż nam to wszystko na patelni stężeje. Możemy też ptaszkom sprzedać np. wyjętą z rosołu marchewkę – będą dziobać i dziurawić aż miło (tylko żeby za długo nie siedziała, bo przecież niby lodówka na polu, ale jednak pleśnieje).

Internet mobilny zamiast kabla? Sprawdzamy, czy to się opłaca Miliony na pensje, kilka procent na inwestycje. Skromne początki gminy

Będzie pełen sukces, niech Magda Gessler się chowa. Będziemy królami osiedla a ptasia drużyna będzie krążyć niczym kurierzy przed świętami. Że tak się wyrażę, nasze ptaki będą „wypasione”. 

Ważna jest też systematyczność – zasadniczo jak zaczniemy karmić to nie powinniśmy nagle przestawać. Ptasia czereda oznacza sobie bowiem taką stołówkę na GPSach i głupio byłoby z naszej strony gdybyśmy im ten lokal tak nagle zamknęli. 

No i woda – zadbajmy o poidełko. Zima i mróz to czas, kiedy ptaki cierpią z pragnienia. Gdzie niby mają się tej wody napić? Dlatego jak im przy karmniku wystawimy świeżutką wodę (tylko w odpowiednim pojemniczku) to będzie jak Pan Bóg przykazuje. Przecież dobre jedzonko pasuje popić, żeby żołądkowi robotę ułatwić. 

A jak słoninka to koniecznie niesolona. Niesolona. Ptaki nie tolerują soli, więc jak powiesimy za oknem czy na drzewie solony kawałek, to tak, jakbyśmy naszym fruwającym braciom podali truciznę. I nie chleb – on dla ptaków jest jak fast food dla nas – zapyta, tuczy ale nie żywi. 

Św. Franciszek z Asyżu prosił nas, żebyśmy zwracali uwagę na naszym braci mniejszych. Odebraliśmy im środowisko, zalaliśmy asfaltem i betonem. Ułatwmy im zimę. Niewiele trzeba.