Średni czas oczekiwania na leczenie w 2025 r. to ponad 4 miesiące

Średni czas oczekiwania na świadczenie zdrowotne w ubiegłym roku wyniósł 4,2 miesiąca - wynika z barometru Fundacji Watch Health Care. Najdłużej pacjenci czekali na świadczenia z chirurgii plastycznej, np. na rekonstrukcję piersi, a najkrócej - w radioterapii onkologicznej.

Z opublikowanego w poniedziałek badania wynika, że od 2012 roku kolejki do świadczeń zdrowotnych wydłużyły się dwukrotnie, mimo zwiększenia nakładów na ochronę zdrowia.

Prezes Fundacji WHC Milena Kruszewska zaznaczyła na konferencji prasowej, że sytuacja pacjentów nie zmieniła się od 2024 r., gdy czas oczekiwania pacjenta na świadczenie był taki sam. - To nie jest sukces, to jest cud. Być może sytuację ratowała prywatna opieka zdrowotna - powiedziała.

Z Barometru WHC wynika, że średni czas oczekiwania na świadczenie zdrowotne w 2025 r. wyniósł 4,2 miesiąca. Wśród 215 analizowanych świadczeń zdrowotnych w 38 odnotowano pogorszenie dostępności, w przypadku 63 dostępność uległa poprawie, natomiast w przypadku 114 świadczeń czas oczekiwania uległ zmianie o około pół miesiąca (na plus lub na minus).

Nocne wyłączenia wody w całym mieście Pijany recydywista za kółkiem. Szybki wyrok, więzienie i utrata auta

Najdłużej pacjenci czekali na świadczenie chirurgii plastycznej, np. związane z rekonstrukcją piersi po ich amputacji lub na zmniejszenie piersi (11,1 miesiąca), stomatologii (10,2 mies.), ortopedii i traumatologii narządu ruchu (9,7 mies.), neurochirurgii (9,4 mies.), otolaryngologii (9,2 mies.) oraz otolaryngologii dziecięcej (8,8 mies.) - wynika z Barometru WHC.

Największe wydłużenie średniego czasu oczekiwania w porównaniu do poprzedniego analizowanego okresu (październik/listopad 2024) zanotowano w dziedzinach: stomatologia (o 3,8 mies.), chirurgia szczękowo-twarzowa (o 2,8 mies.), geriatria (o 1,7 mies.), ortopedia i traumatologia narządu ruchu (o 1,3 mies.) oraz chirurgia plastyczna (o 1,2 mies.).

Najkrócej pacjenci czekali na realizację świadczeń z zakresu radioterapii onkologicznej (0,5 mies.) oraz neonatologii (0,7 mies.), chirurgii onkologicznej (0,9 mies.) i medycyny paliatywnej (1 mies.). Nieznacznie ponad miesiąc (1,4 mies.) czekali pacjenci na świadczenia z zakresu chorób płuc oraz kardiochirurgii.

Największy spadek pod względem czasu oczekiwania zauważono w stosunku do USG tarczycy, który skrócił się z 8,1 do 5,6 miesiąca.

Aby uzyskać poradę lekarza specjalisty, trzeba poczekać średnio 4,2 mies. W porównaniu do poprzedniego Barometru WHC (stan na październik i listopad 2024 r. – 4,3 mies.) odnotowano skrócenie czasu oczekiwania do lekarzy specjalistów o 0,1 miesiąca.

Na badanie diagnostyczne trzeba poczekać średnio 2,8 mies. W porównaniu do poprzedniego Barometru WHC (stan na październik i listopad 2024 r. – 3,1 mies.) odnotowano skrócenie czasu oczekiwania na badania diagnostyczne o 0,3 miesiąca.

Raport pokazuje, że wyraźnie widoczny jest problem ograniczonego dostępu do lekarzy specjalistów oraz długiego czasu oczekiwania na świadczenia, do których kierują, co przekłada się na wydłużoną etapowość leczenia.

Od wizyty u lekarza POZ do operacji usunięcia żylaków kończyn dolnych mija 30,5 mies. (czas sprzed roku: 35,8 mies.)

Średni czas oczekiwania na leczenie aparatem ortodontycznym od wizyty u ortodonty wynosi 21,3 mies. (czas sprzed roku: 21 mies.)

W przypadku operacji wymiany zastawki serca, łącznie od wizyty u lekarza POZ do przeprowadzenia operacji mija 19,5 mies. (czas sprzed roku: 21,4 mies.).

Po wizycie u lekarza POZ pacjent doczeka się endoprotezoplastyki stawu kolanowego po 25,4 mies. (czas sprzed roku: 20,7 mies.) Rozpoznanie epilepsji – od momentu, w którym pacjent pediatryczny otrzymuje skierowanie do neurologa, do wizyty w poradni leczenia padaczki – trwa 15,2 mies. (czas sprzed roku: 13,4 mies.).

Raport Barometr WHC przedstawia zmiany w zakresie dostępu do gwarantowanych świadczeń zdrowotnych w Polsce. Dokument przedstawia analizę danych zebranych we wrześniu i październiku 2025 r. Barometr WHC pokazuje sytuację w ochronie zdrowia widzianą oczami pacjenta, a nie sprawozdawczością Narodowego Funduszu Zdrowia. (PAP)